Cuma, Aralık 01, 2006

Cümle Endişeli Saydam Bakışlar


Elde olan tamamen zaaflı bir zarfken, daima tek okunuşlu bir kaç harften, gerçek yerçekiminin ifadesinin de etkisiyle, zaafsızlığın adlı büyük boşluğa düşmek üzereyim, öteki benin bu teki kimin bilemeden.

Ya da silemeden yaptığım boyanın duvardaki yanık izini, annem dövsün o arada kızının dizini. Tahta kapılı evin bahçe kapısındaki köpek kulubesinin anfisi, saat olsun her sabah sesi. Beni ıslatan şekilli su birikintisi, çarpıntılanıp boğsun bir kaşıkta nefesi.

Ya da ensesi olsun gördüğüm, kördüğüm çıkan nefesi tütsülensin. Ne sesim, ne de nefesim çıksın, dıkşın, düşerken artan bir ivmeyle azalırken yüksekliğim, yanımdan akan hava kabarcıklarının çarpıntısı dolsun yüzüme gözüme.

Ne kadar yüksekteyim bilemeden yazıyorum zaten bu satırları, ya 500 ya 600. Toplasan sağdan soldan 10 saniyem falan daha var O'ndan sonra... Cümle endişeli saydam bakışlara aydan bakan ben, niye uyumuyorum hâlâ bilemiyorum. Uykusuz gecelerimi özledim gibi şimdiden.

Bitiriş "In Flames - Strong and Smart" olsun bugünlük.

Hiç yorum yok: