Ait olduğum bir yerler var benim...
Ya yüksek dağların zirveleri, ya yeşil ovaların serinleri yada uzak okyanusların derinleri. Ama buraları değil. Neresi bilmiyorum, ama burası değil. Zaten o yüzden şarkılar hep bu kadar güzel. Hep bu kadar çekici. Hep bu kadar tüyleri diken diken edici. O yüzden her şarkı benim. Her şarkıda ben varım. Eğer bir gün gidersem oralara, yazmayı falan da bırakırım. Ki zaten uzak ihtimallerdir aslında biraz da insanı hayata bağlayan sanırım... galiba... neyse...
...Delirium...
Taşıyorum,ama dökülmüyorum.
Tehlikedeyim, ama korkmuyorum.
Deliriyorum, ama farkındayım.
Yaşıyorum, ve yaşıyorum, bu kadar.
Taşıyorum,ama dökülmüyorum.
Tehlikedeyim, ama korkmuyorum.
Deliriyorum, ama farkındayım.
Yaşıyorum, ve yaşıyorum, bu kadar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder